حماسه ي جاويدان ، اولين قيام خونين شيعيان

 

اولين قيام شيعيان، قيام ((امام حيسن)) عليه السلام است كه منشا تمام قيام هاي بعدي و مركز فكر شيعه خصوصا شيعه اثني عشري است. براي شيعه دوازده امامي واقعه اي مهم تر از قيام حضرت حسين (ع) وجود ندارد.

امام حسن (ع) در سال 49 هجري در سن 43 سالگي رحلت فرمود و برادرش امام حسين امام شيعيان شد. او مدت ده سالي كه معاويه زنده بود شكيبايي كرد و طبق قراردادي كه امام حسن با معاويه بسته بود در كارهاي عمومي دخالت نمي كرد و به زراعت مشغول بود اما معاويه كه خود را خليفه مسلمين مي دانست بر خلاف تعهدي كه ببه امام حسن داده بود، قبل از مرگش پسرش"يزيد" را جانشين خود معرفي كرد و از اطرافيانش براي او بيعت گرفت و خلافت اسلامي را به سلطنت موروثي تبديل كرد . سپس به امام حسين مراجعه كرد و از او خواست با يزيد بيعت كند اما امام بيعت ننمود گرچه معاويه تا زنده بود درصدد آزار امام بر نيامد ولي هنگام مرگ به پسرش سفارش كرد « به هر ترتيبي شده از حسين بن علي بيعت بگير وگرنه حكومت تو متزلزل خواهد شد » .

بالاخره معاويه در سال 60 هجري مرد و يزيد به جاي او نشست و بلا فاصله نماينده اي بسوي امام فرستاد تا بيعت بگيرد. امام حاضر به بيعت نشد يزيد او را در فشار گذاشت . از اين تاريخ به بعد جان امام در معرض خطر قرار گرفت و هر روز ممكن بود به او سوء قصد شود.

امام حسين تصميم گرفت از مدينه به مكه كه محلي امن تر بود برود . يزيد باخبر شد و دستور داد در توطئه اي امام را بكشند .

فساد روز افسون دستگاه اموي از يك سو و فشار يزيد براي بيعت از سوي ديگر موجب شد تا امام با خانواده اش به سوي كوفه رهسپار شود.چرا كه كوفه مركز خلافت پدرش علي(ع) بود و اكثر اهالي انجا از هواداران امام بودند و طي نامه هاي زياد امام را به كوفه دعوت كرده بودند. تا با وي بيعت كنند قافله امام پساز چند روز به كربلا رسيد ولي ايادي يزيد كه زودتر به آنجا رسيده بودند آنها را محاصره كردند .

وقتي امام و تمام اهل بيتش در محاصره قرار گرفتند كوفيان بر خلاف نامه ها و قولشان به امام ياري ندادند.

جنگ نابرابر بين چندين هزار نفر سپاه يزيد و عدَه قليلي  طرفداران و خانواده امام در گرفت كه در نتيجه امام و 72 تن از يارانش شهيد شدند .

يكي از وقايع مهم صبح عاشورا اين بود كه(( حرَ بن رياحي )) كه يكي از سرداران مامور جنگ با امام بود قبل از شروع جنگ از سپاه خود جدا شد و به خيمه ي امام رفت و گفت: آمده ام تا با تو بيعت كنم (( حرُ مي دانست كه گروه قليل امام در جنگ كشته خواهد شد بخصوص خود كه به يزيد خيانت كرده بود .

فرداي آن روز ابتدا جنگ تن به تن شروع شد . حرَ بن رياحي جزو نخستسن كساني بود كه به ميدان رفت و كشته شد تا نوبت به علي اكبر رسيد پسر امام رسيد

علي اكبر در روز عاشورا از همه ي دلاوران بيشتر رشادت نشان داد به طوري كه دوبار سپاهيان دشمن او را تحسين كردند و فرياد احسنت كشيدند .

شيعيان معتقدند : وقتي علي اكبر در حال جنگ بود امام حسين ديد فرشتگان در آسمان خود ذا آماده كمك به علي اكبر مي كنند. به آنان گفت : دست از كمك به پسرم برداريد بگذاريد در راه حق كشته شود

علي اكبر با رشادت شهيد شد. بعداز او پسران ديگر و برادران امام حسين، پسران امام حسن ، پسران حضرت زينب همه به ميدان رفتند و جان خو را تقديم كردند و...

 

آخرين نفري كه تنها به ميدان رفت و شهيد شد خود امام حسين بود.........

 

در اين جنگ امام زين العابدين بيمار بود و نتوانست به ميدان جنگ برود.

پس از جنگ دژخيمان يزيد سر مقدَس نوه پيامبر خدا را با قساوت از تن جدا كردند و با كاروان اسيران به كوفه فرستادند تا از آنجا به دمشق نزد يزيد ملعون ببرند

 

در كوفه اسيران را در شهر گردانيدند و مردم براي ديدن اسيران گرد آمدند .

زينب خواهر شيردل امام حسين موقعيتي به دست آورد و نطق برجسته اي براي مردمان كوفه كرد و در مورد آينده كساني كه ظلم و ستم مي كنند سخن گفت.و براي آنان روزهاي سخت و تاريكي را پيش بيني كرد و گفت: تصوَر نكنيد مدار دنيا بر يك قرار مي ماند، اگر به گذشته بنگريد مي بينيد كه دنيا در تحول بوده و هست.

 اين سخنراني چنان در مردم تاثير كرد كه همه از آن صحبت مي كردند .

روز بعد ابن زياد(لعين) حاكم كوفه براي خنثي كردن اثرات نطق حضرت زينب هنگام نماز ظهر به مسجد رفت و ضمن تمجيد از يزيد ملعون كلمات توهين آميزي نسبت به امام حسين(ع) به زبان آورد. شيرمرد نابينايي از صحابه پيامبر(عبدلله بن لطيف) بانگ بر آورده گفت: اي دشمن خدا..اولاد پيامبر را مي كشي و بر فراز منبر مقام صدقين اين چنين سخن مي گويي...؟

حاكم كوفه براي جلو گيري از شورش مردم و ترساندن آنها آن مرد را دستگير و سر از تنش جدا كردند .

به هر صورت اسيران را در هواي سوزان از وسط بيابان بي آب و علف از بغداد به دشق بردند

در كاروان سرايي به انتظار ماندند تا يزيد از مستي روزانه به هوش آيد و به نزد او بروند.

 

بالاخره يك روز كه حال يزيد مساعد بود اسيران را مي پزيرد در اين مجلس كه سر مبارك امام را در سيني طلا مقابلش بردند به سر بريده ي امام توهين كرد

در اين حال زينب خواهر شيردل امام بر ميخيزد و نطقي مي كند كه نه تنها شيوا و لبيغ بود بلكه همين نطق زمينه فروپاشي حكومت فاسد اموي را فراهم مي آورد

 

و چنين گفت : حمد و سپاس مختص يزدان پاك است كه پروردگار عالميان است و درود بر رسول او محمَد و آل او صلوات الله عليهم اجمعين است.

سپس آيه اي را قرائت كرد كه اشاره اي بود به اينكه: يزيد و اتباعش سز از فرمان خدا برتافتند

و آيات خداي را انكار كردند و بازگشت آنان به آتش دوزخ خواهد بود.

 

سپس گفت: هان اي يزيد...   آيا گمان مي كني كه چون زمين و آسمان را بر ما تنگ كردي و ما را شهر تا شهر مانند اسيران كوچ دادي از منزلت ما كاستي و بر حشمت و كرامت خود افزودي...؟....

نه چنين است اي يزيد...

عنان باز كش و لختي بخود باش...مگر فراموش كردي فرمايش خدا را كه فرمود: البته گمان نكنند آنان كه كفر ورزيدند كه مهلت دادن ما ايشان را بهتر است از براي ايشان ،همانا مهلت داديم ايشان را تا بر گناه خويش بيافزايند و از براي ايشان است عذابي مهين....

اكنون كه تو نوه ي پيامبر اسلام و ياران او را كشتي و اعضاي خاندانش را اسير كردي و آنها را از بيابانها گذراندي و همه جا در معرض تماشاي مردم قرار دادي و به اينجا آوردي فكر مي كني كه به موفقيَت رسيده اي؟...و دنيا به كام تو مي باشد..؟..آيا تصور مي كني كه اولين ستمگر هستي كه در دنيا دست بر مظلومان يافته اي....؟ اگر اينگونه فكر نمي كردي از سرنوشت ستمگراني كه قبل از تو بودند و كشتند و غارت كردند پند مي گرفتي....

و مي فهميدي كه هركس بر مظلومان ستم كند كيفر خواهد ديد....

شنيدم كه گفته بودي فرزندان حسين را به بندگي خواهي فروخت... به تو مي گويم كه نمي تواني فرزندان حسين را به بردگي بفروشي.... زيرا فروختن يك مسلمان به بردگي...كفر محض و انكار خدا و پيغمبر است...

اي فرزند معاويه... توشه ي زندگي هركسي در دنياي ديگر عبارت است از : اعمالي كه از اين جهان قبل از مرگ به جهان ديگر مي فرستد و توشه اي كه تو قبل از مرگت به دنياي ديگر فرستاده اي يكي از بدترين توشه ها مي باشد... از تو دو شكايت خواهد شد : يكي آنكه نوه ي پيامبر اسلام را به قتل رساندي..... و ديگر اينكه : تو ظلم را جانشين عدل، فسق را جانشين زهد، رشوه را جانشين امانت و درستكاري حكَام نمودي تو بيت امال را كه ال همه ي مسلمين است مال خود مي داني، درآمد بيت المال را ضبط مي كني يا به كساني كه مورد علاقه ات هستند مي پردازي....

 

هان اي يزيد.... ...   آيا گمان مي كني كه چون زمين و آسمان را بر ما تنگ كردي و ما را شهر تا شهر مانند اسيران كوچ دادي از منزلت ما كاستي و بر حشمت و كرامت خود افزودي...؟....

 

نطق زينب بسيار طولاني است... هنوز صحبت زينب تمام نشده بود كه افرادي كه حضور داشتند از شجاعت وي حيرت كردند . تمام كساني كه حاضر بودند يقين داشتند كه يزيد با خشم نطق زينب را قطع خواهد كرد و دستور قتل وي را خواهد داد.

از زماني كه زينب اين نطق را در حضور يزيد كرد چهارده قرن مي گذرد و هنوز مورخان در حيرتند كه چگونه يزيد در حضور تمام رجال دستگاه خود آن سخنان تند را از حضرت زينب شنيد و نطق او را قطع نكرد و فرمان قتل او را صادر نكرد.

مورخين شيعه بدون استثنا سكوت و تحمل يزيد را ناشي از حمايت خداوند از زينب مي دانند.

 

يكي از سرداران معاويه كهدر آن مجلس حضور داشت و نطق زينب را شنيد ، ((مختاربن ابو عبيده ثقفي)) بود كه چندي بعد عليه يزيد قيام كرد و گفت : از روزي كه نطق زينب را شنيدم تصميم گرفتم قاتلان حسين بن علي (عليه السلام) را به كيفر برسانم)) و او در اين كار موفق شد .